Okresy warunkowe w języku angielskim są jednym z najciekawszych, a zarazem najtrudniejszych zagadnień gramatycznych. Zrozumienie i umiejętność stosowania okresów warunkowych jest niezwykle ważne dla efektywnej komunikacji, zarówno w mowie, jak i w piśmie.
Angielskie okresy warunkowe, zwane również trybami warunkowymi, pozwalają nam wyrazić różnego rodzaju zależności między warunkiem a skutkiem. W zależności od sytuacji, możemy wyrazić warunki prawdziwe, hipotetyczne lub niemożliwe do spełnienia. Są one powszechnie stosowane w codziennych rozmowach, biznesie, a także w literaturze. Gotowy, aby zgłębić tajniki okresów warunkowych w języku angielskim? Zapraszam do dalszej lektury!
ZDANIA WARUNKOWE TYPU 0
Zdania warunkowe 0 typu określają sytuacje prawdziwe, stałe i zazwyczaj niezmienne. Warto odświeżyć sobie znajomość czasu Present Simple.
- If you work too much, you feel tired.
Jeśli pracujesz za dużo, czujesz się zmęczony. - Water boils at 100 C if you heat it.
Woda wrze w temperaturze 100 stopni jeśli ją podgrzewasz.
Jak zapewne zauważyłeś, istnieje możliwość przestawienia kolejności zdań warunkowych. Należy tylko pamiętać, iż zaczynając zdanie od „if” musimy postawić przecinek między zdaniem nadrzędnym a podrzędnym.
W drugim przypadku, nie jest wymagane zastosowanie takiej zasady.
ZDANIA WARUNKOWE TYPU I
Pierwszy okres warunkowy służy do opisania sytuacji, które mogą mieć miejsce w przyszłości lub teraźniejszości. Jest duże prawdopodobieństwo, iż warunek zostanie spełniony.
- If we finish now, we will have more work tomorrow.
Jeśli skończymy teraz, jutro będziemy mieć więcej pracy. - If she comes late, she won’t have a chance to see the performance.
Jeśli się spóźni, nie będzie miała możliwości zobaczyć przedstawienia.
Ucząc się okresów warunkowych warto zapamiętać partykułę „unless – jeśli nie/ chyba, że.” Stosuje się ją w miejscu „if” i sama w sobie ma zabarwienie negatywne. W związku z tym nie stosujemy dodatkowego przeczenia.
- Unless you write this essay, the teacher will give you extra homework.
Jeśli nie napiszesz wypracowania, nauczyciel zada Ci dodatkową pracę domową. - I won’t be happy unless they visit me.
Nie będę szczęśliwy, chyba że mnie odwiedzą.
Innymi wyrażeniami, które mogą zastąpić if są tzw. zdania czasowe. Po każdym z nich stosujemy czasy proste.
- in case – na wypadek / gdyby
- as soon as – jak tylko
- before – zanim
- the moment – z chwilą gdy
To prawda, że angielskie okresy warunkowe mogą wydawać się skomplikowane na pierwszy rzut oka. Różnorodne formy gramatyczne, zmienne konstrukcje zdaniowe i subtelne różnice w znaczeniach mogą przyprawić o ból głowy. Ale nie martw się. Mamy dla Ciebie idealne rozwiązanie: e-book „Angielskie okresy warunkowe – teoria i ćwiczenia”. Jest to kompendium wiedzy, które zawiera szczegółowe omówienie wszystkich okresów warunkowych (0, 1, 2, 3 oraz tryby mieszane), przykłady ich zastosowania oraz mnóstwo praktycznych ćwiczeń. Pamiętaj, że nauka języka angielskiego to podróż, a my jesteśmy tutaj, aby Ci w niej towarzyszyć i wspierać.
ZDANIA WARUNKOWE II TYPU
W odróżnieniu od okresu I, zdania warunkowe II typu odnoszą się do sytuacji teoretycznych, pragnień, które prawie na pewno się nie wydarzą. Niejednokrotnie nazywa się je „gdybaniem”; co by było gdyby. Warunek najprawdopodobniej nie zostanie spełniony, a co za tym idzie, sytuacja nie będzie miała miejsca.
- If I won the lottery, I would buy a big house in the suburbs.
Gdybym wygrał na loterii, kupiłbym sobie duży dom na przedmieściach - What would you do if somebody attacked you in the street?
Co byś zrobił gdyby ktoś zaatakował cię na ulicy?
Warto zapamiętać, że pomimo użycia czasu przeszłego Past Simple, zdania te odnoszą się w dalszym ciągu do teraźniejszości lub przyszłości.
ZDANIA WARUNKOWE III TYPU
Bardzo często okres warunkowy III typu swoją konstrukcją sprawia niemałe problemy uczącym się języka angielskiego. Z drugiej strony można stwierdzić, że najłatwiej jest go rozpoznać gdyż odnosi się wyłącznie do przeszłości.
Stosujemy go mówiąc o sytuacjach, które się nie zdarzyły, choć mogły, gdyby jeden z warunków został spełniony. Ponieważ jeden warunek nie miał miejsca, analogicznie drugi nie doszedł do skutku.
W drugiej części zdania wymagana jest znajomość Past Participle (powszechnie znanej jako III kolumna czasowników nieregularnych lub końcówka -ed dla czasowników regularnych)
- If Mike hadn’t gone to the party, he wouldn’t have lost his mobile phone there.
Gdyby Mike nie poszedł na imprezę, nie zgubiłby tam swojego telefonu. - I wouldn’t have missed the train if I had left a bit earlier.
Nie przegapiłabym pociągu, gdybym wyszła trochę wcześniej.
W pierwszym zdaniu, Mike poszedł jednak na imprezę więc dowiadujemy się, że zgubił telefon.
